Hep mi böyle olur sonlar?
Önce deli gibi düsünürsün,
Herseyin oldu zannedersin,
O olmayınca nefes almak zor gelir.
Gözlerini actıgında karsında olsun istersin hep
Elini uzattıgında tutan o olsun istersin
Düstügünde seni kaldıran o olsun
Kucagını actıgında o gelsin,
Sabah uyandıgında yanında o olsun istersin...
Üsüdügünde onun nefesiyle ısınmak,
Korunmak istediginde kollarına atlamak,
Yasamak istedigin tüm maceraları onunla birlikte yasamak,
Beraber yaslanmak istersin...
Ben güvenin bu kadar önemli oldugunu sende anladım.
Evet tüm bunları istedim belki ya da hayal ettim sadece.
Ama aklım kalbimin önüne gectigi an
Anladım ben seni.
Güvenmemem gerektigini...
O istekler, o heyecanlar yok simdi.
Seninle birlikte cekip gitti belki cok uzaklara
Bir daha dönmez diye ümit ederken ben
Ne olur cıkma karsıma ben hic beklemezken!
Bitti!
Bedenimde gezen SEN yoksun artık.
Zor olsa da,
Cok zor olsa da kurtuldum senden.
Bizim sonumuz böyle oldu iste.
Söylesene?
Ne farkı var digerlerinden?
Güvenmediklerimden...
Nadir yazarım.. İlhamımın gelmesi gerekir önce benim, içimden gelicek, hissedicem. Anca öyle okuyabilirsiniz beni.
4 Temmuz 2010 Pazar
13 Haziran 2010 Pazar
Benim Masalım
Sen koca bir yalandın.
Hakkında az cok sey bildigim yada hala ögrenmeye calıstıgım
İlk gördügümde hic birsey hissetmedigim
Sonrasında daha da cok aklıma yerlesen
Kendimden nefret etmeme sebep olan
Serefsiz bir adamdın!
İnanmak istedim.
Hani olur ya!
Seversin.. gözün görmez.
Kötülükleri görmek istemezsin.
Pembe hayallerinin arasına yerlestirirsin prens diye
Bas kahramanlar bellidir inanırsın!
Öyle bir inanırsın ki kendi yazdıgın masala
Vazgecemezsin daha sonra.
Günler gectikce daha cok dusunursun
Kalbini öyle bir eline gecirirki o adam
Cıkaramazsın aklından bir an!
Bir gün gelir gercekler tokat gibi carpar yüzüne
Sokaga cıkıp rüzgarla kendine gelmeye calısırsın
Nafile!
Yalandı iste tüm yasadıkların
Yalandı tüm söylenenler.
Sadece senin inandıgın bir masal vardı
Sonu kötü iste öncekiler gibi...
Hakkında az cok sey bildigim yada hala ögrenmeye calıstıgım
İlk gördügümde hic birsey hissetmedigim
Sonrasında daha da cok aklıma yerlesen
Kendimden nefret etmeme sebep olan
Serefsiz bir adamdın!
İnanmak istedim.
Hani olur ya!
Seversin.. gözün görmez.
Kötülükleri görmek istemezsin.
Pembe hayallerinin arasına yerlestirirsin prens diye
Bas kahramanlar bellidir inanırsın!
Öyle bir inanırsın ki kendi yazdıgın masala
Vazgecemezsin daha sonra.
Günler gectikce daha cok dusunursun
Kalbini öyle bir eline gecirirki o adam
Cıkaramazsın aklından bir an!
Bir gün gelir gercekler tokat gibi carpar yüzüne
Sokaga cıkıp rüzgarla kendine gelmeye calısırsın
Nafile!
Yalandı iste tüm yasadıkların
Yalandı tüm söylenenler.
Sadece senin inandıgın bir masal vardı
Sonu kötü iste öncekiler gibi...
9 Haziran 2010 Çarşamba
seni düsündüm bugün
Seni ilk gördügüm an geldi bugün aklıma
Oturup düsündüm saatlerce
Neden bu hale geldik diye?
Bakıslarını düsündüm
Bos bakarken bile aslında bircok sey anlattıgını anladım
Gülerken gözlerindeki o parıltıyı gördügümde
Gülmenin en cok sana yakıstıgını anladım.
Sözlerini düsündüm
Susarken anlattıklarını, konusurken ne kadar ciddi oldugunu anladım
Durusunu düsündüm
Attıgın her adımdaki kendine güveni
Herseye ragmen ayakta durabildigini anladım.
Sakalasırken bile gülmedigini,
Yeri geldiginde acımasız hallerini,
Beni en cok yaralayan o günleri düsündüm.
Yasadıklarımızı düsündüm.
Sadece hayallerden ibaret olan,
Ulasmaya calıstıkca benden uzaklasan,
Erisemeyecekmis duygusu yasatan.
Yasayacaklarımızı düsündüm.
Bir gelecegimiz olursa diye..
Seni düsündüm.
Günes hic dogmayacakmıs gibi bugün.
Karanlıga hapsolmus bir halde seni düsündüm bütün gün.
Gülüsün hep gözümün önünde
Unutmayayım diye bir de fotografın var masamın üstünde.
Sözlerin kulagımda hep.
Unutmayayım diye bir de yazdıkların var önümde.
Seni düsündüm ben.
Yasadıklarımızı yasayacaklarımızı belki de yasanmaması gereken seyleri düsündüm.
Etrafıma bakındım.
Sonra bir fazlalık.
Olmaması gereken bir esya, yanıbasımda duruyorken öyle...
Anladım!
Bir insanın kokusu hic degismezmis
Kokunu duyunca anladım...
Oturup düsündüm saatlerce
Neden bu hale geldik diye?
Bakıslarını düsündüm
Bos bakarken bile aslında bircok sey anlattıgını anladım
Gülerken gözlerindeki o parıltıyı gördügümde
Gülmenin en cok sana yakıstıgını anladım.
Sözlerini düsündüm
Susarken anlattıklarını, konusurken ne kadar ciddi oldugunu anladım
Durusunu düsündüm
Attıgın her adımdaki kendine güveni
Herseye ragmen ayakta durabildigini anladım.
Sakalasırken bile gülmedigini,
Yeri geldiginde acımasız hallerini,
Beni en cok yaralayan o günleri düsündüm.
Yasadıklarımızı düsündüm.
Sadece hayallerden ibaret olan,
Ulasmaya calıstıkca benden uzaklasan,
Erisemeyecekmis duygusu yasatan.
Yasayacaklarımızı düsündüm.
Bir gelecegimiz olursa diye..
Seni düsündüm.
Günes hic dogmayacakmıs gibi bugün.
Karanlıga hapsolmus bir halde seni düsündüm bütün gün.
Gülüsün hep gözümün önünde
Unutmayayım diye bir de fotografın var masamın üstünde.
Sözlerin kulagımda hep.
Unutmayayım diye bir de yazdıkların var önümde.
Seni düsündüm ben.
Yasadıklarımızı yasayacaklarımızı belki de yasanmaması gereken seyleri düsündüm.
Etrafıma bakındım.
Sonra bir fazlalık.
Olmaması gereken bir esya, yanıbasımda duruyorken öyle...
Anladım!
Bir insanın kokusu hic degismezmis
Kokunu duyunca anladım...
4 Haziran 2010 Cuma
Yalansın sen
Bugün ilk defa üzgün gördüm seni
Caresizdin karsımda inanamadım,inanamazdım.
Cünkü ben bir keresinde inanmıstım sana.
Delicesine, ölesiye...
Yalan oldugunu bile bile hemde...
İnanmıstım ben sana!
Sonra bitti körebe acıldı gözlerim
Gittim dönemece silindi sözlerim
Sıfırladım gecmisimi tükendim belki de
Yok olmak istedim bir süreligine.
Gecti sandım, acısı diner sandım hemen
Nerden bilecektim asık olmusum ben
Gözümün önünden kaybolmayan sen
Unutabilirmiydim acaba ben?
İnanmıstım ben sana!
Gözlerimin icine baka baka söyledigin yalanlara
Yanımda melek rolü oynayıp yaptıgın seytanlıklara
Gülüsüne, durusuna, bakısına..
Sana..
İnanmıstım ben!
Simdi anladım.
Koca bir yalansın sen...
Caresizdin karsımda inanamadım,inanamazdım.
Cünkü ben bir keresinde inanmıstım sana.
Delicesine, ölesiye...
Yalan oldugunu bile bile hemde...
İnanmıstım ben sana!
Sonra bitti körebe acıldı gözlerim
Gittim dönemece silindi sözlerim
Sıfırladım gecmisimi tükendim belki de
Yok olmak istedim bir süreligine.
Gecti sandım, acısı diner sandım hemen
Nerden bilecektim asık olmusum ben
Gözümün önünden kaybolmayan sen
Unutabilirmiydim acaba ben?
İnanmıstım ben sana!
Gözlerimin icine baka baka söyledigin yalanlara
Yanımda melek rolü oynayıp yaptıgın seytanlıklara
Gülüsüne, durusuna, bakısına..
Sana..
İnanmıstım ben!
Simdi anladım.
Koca bir yalansın sen...
4 Mayıs 2010 Salı
Uzak değilsin sen bana
Bir umut var icimde
Hala inanıyorum
Olmayacagını bile bile...
Sen karsımda dururken herseyden habersiz
Ben seni izliyorum uzaktan
Gülüsün eskisi gibi!
Öylesine icten ki...
Bir an basını ceviriyorsun sen
Korkuyorum ben
Göz göze gelmekten.
Kacıp gitmek istiyorum o an
Ama bir sey var beni burda tutan.
Uzaklasmak istiyorum
Ne kadar uzak olursam o kadar cabuk unuturum diyorum
Seni gördügüm her an pismanlıktan ölüyorum
Aynı zamanda bir kez daha asık oluyorum
Ama ask gercekten bu mu onu bilmiyorum
Sen benim icin ya yarım kalmıs bir ask oldun
Ya da gercekten benim yarım oldun.
Vazgecemiyorum!
Bazen öyle uzak oluyoruz ki birbirimize
Denizin ortasındaki iki adacık gibi
Ulasım var elbet
Ama zorlu yollar bekler bizi...
Gözlerim doluyor, kalbim acıyor ve daha anlatamadıgım bircok sey yasıyorum...
Anlasana...
Sen de bana gel diyen birsey var!
Anlatamıyorum.
Unutacagım diyorum unuttum diyorum basardım diyorum.
Yapamıyorum!
Cünkü biliyorum.
Aynı günese baktıgımız sürece
Uzak degiliz birbirimize...
Hala inanıyorum
Olmayacagını bile bile...
Sen karsımda dururken herseyden habersiz
Ben seni izliyorum uzaktan
Gülüsün eskisi gibi!
Öylesine icten ki...
Bir an basını ceviriyorsun sen
Korkuyorum ben
Göz göze gelmekten.
Kacıp gitmek istiyorum o an
Ama bir sey var beni burda tutan.
Uzaklasmak istiyorum
Ne kadar uzak olursam o kadar cabuk unuturum diyorum
Seni gördügüm her an pismanlıktan ölüyorum
Aynı zamanda bir kez daha asık oluyorum
Ama ask gercekten bu mu onu bilmiyorum
Sen benim icin ya yarım kalmıs bir ask oldun
Ya da gercekten benim yarım oldun.
Vazgecemiyorum!
Bazen öyle uzak oluyoruz ki birbirimize
Denizin ortasındaki iki adacık gibi
Ulasım var elbet
Ama zorlu yollar bekler bizi...
Gözlerim doluyor, kalbim acıyor ve daha anlatamadıgım bircok sey yasıyorum...
Anlasana...
Sen de bana gel diyen birsey var!
Anlatamıyorum.
Unutacagım diyorum unuttum diyorum basardım diyorum.
Yapamıyorum!
Cünkü biliyorum.
Aynı günese baktıgımız sürece
Uzak degiliz birbirimize...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)